Den tomme krossen

eg snur kikkerten andre vegen

ser bakover i tida

mot horisontane vi passerte –

kor mykje lettare det er å sjå

            vegen og samanhengen

denne vegen

i lyset frå solstrålane

som streifar den tomme gravveggen

skimtar eg skuggen av ein kross

det er ikkje lenger tårer som dimmar synet

eller den svarte sorga

som fyller hjartet

denne vegen, bakover

ser eg samanhengen

og tapet er omsnudd til siger