Lydspor

Eg kunne lese

lydsporet i grantrea,

kor naturen hadde herja,

eit kort crescendo, frå sommar

til haust

og alle dei ville vindane

no dempa

til eit minimum

kvilande i mellomrommet

mellom haustens paukeslag

og førvinterens kaldsure tonar

Ein av dei dagane

eg kan klippe ut, henge på veggen

og sjå på med glede

i ettertid;

det var så stille

eg kunne høyre

mine eigne tankar