Verda utanfor

Etter mange lange veker

lengtande, ventande

medan tankane grov seg ein veg

til fridomen

og hjarta banka for den frie lufta

dei frie vegane

skogen, og livet sjølv

slapp eg endeleg ut

dører vart opna

verda vart opna,

eg gjekk ut

først nølande,

så i lange byks

gav eg meg i kast med fridomen,

utforska jublande livet

dansa under månen

døste under sola

song mot stjerner og fjerne galaksar

var herre over meg sjølv,

men med delt hjarta, no:

nølande vendte eg tilbake,

viste mi takksemd for gåva

i håp, og frykt

men dørene sto opne, dei

lukka seg aldri

att