Siktelinja

Eg treng noko å sikte etter

på jakt

etter meining

Eit korn, eit kryss

i kikkertsiktet

Verda er stor, kronglete

på så mange, rare måtar

Det er lett å gå seg vill

Eg treng ei siktelinje

Ein eld bak horisonten

som kan legge leia

i opprørt farvatn

Eg treng noko å styre etter

Noko solid, uforanderleg

i ei verd i konstant endring

Eit fast punkt, som kan støtte spettet

der eg grev ut fundamentet

for livet mitt