Skuggane

Røysta frå fortida,

den stille kviskringa

frå dei som gjekk framfor,

dei som kastar eit blikk over skuldra

vinkar oss framover

vidare, vidare:

Dette var ein gong vår jord

men ingen får bli

ingen får stoppe

Vidare, vidare:

No er vi gløymde skuggar

andre trør på åkrane våre

andre syng songar i vårlufta vår

andre spring over engene

dansar i gatene, ler i husa

våre

Vidare, vidare:

Du skal også – hit

ut

Ein gong er også du ein gløymd skugge

og det einaste som tel

då

er

kven du var, kva du gjorde

og viktigast av alt: kven

Ja, kven

du tilhøyrde