Garanti

du er ute etter ei sikring

ein garanti

at ting vil vare

at tida vil behandle deg godt

at ungdomstida

kan vare evig

det einaste du får

er ei stille kviskring frå månen

ei mumling frå dei eldgamle fjella

og det dei seier

er noko anna enn det du vil høyre

Det opne som held

det er det hemmelege

alle kjenner til

at bak den fjerne horisonten

veks det fram noko stort

og ukjent – noko skummelt

ingen vil kunne takle aleine

og så er det det opne

som få vil sjå

at framom den fjerne horisonten

finst det ei berging

og utfriing – noko som held

gjennom ukjent terreng

Rommet mellom

ein avstand så lang

som tusen lysår

før mellomrommet

så vidt begynner

ei æve i forskjell

mellom meg og Deg;

stjerna på himmelen

viste veg til ei bru,

solid for skjelvande føter

stødig for svimlande hjarte

trygg for oss redde små

og rommet mellom

vart mindre og mindre

krympa

under vekta av blikket ditt

og handa

du strekte mot meg