Alt vi ikkje ser

menneske du møter
i kvardagen, tilfeldige
tilfelle av DNA og tankar
og ånd
- at det vart nett desse,
og ikkje andre -
og du tolkar, du les, du tyder
signala fløymande gjennom luft-
atoma, som brev – eller utdrag
frå ein endå lengre
utilgjengeleg tekst

og du anar, for du veit
- fordi du kjenner deg sjølv -
at her er mykje du ikkje ser,
der er fleire lag, ein djupare grunn
som aldri vil skine gjennom
i så stort monn at du vil kunne forstå
eller vite
kven – og korleis
alle desse
verkeleg er…

så møter du menneska
- tilfeldige passeringar -
og kanskje smilar de,
kanskje endrar du kurs
                       på grunn av dette
men overflata de viser
skjuler uendelege landskap
av mystiske dimensjonar 
bakanfor

Ti tusen

ti tusen tause ansikt

ser meg sløve i sofaen

etter arbeidsdagen

og middag med familien,

150 varme kvadratmeter

for fem, og trygge senger

trygge jobbar

trygge gleder, trygge sorger

ti tusen tause ansikt

stirrar tilbake på meg

frå spegelen

- me kunne vore deg

du kunne vore oss,

våre ansikt

er også ditt

me kunne delt denne dagen

knust alle tause skuggar

fylt dei med blod og liv

og glede