Det du ikkje ser

eg er ikkje fange her inne

i min eigen draum

om ein draum

for

fridomen er malinga på veggane

fridomen er teppene på golvet

fridomen er møblane eg flyttar på

kvar gong hjartet må takle eit svik –

no er det berre orda

som kan svikte meg

for orda er veggane

rundt denne lufta som også er fridom;

eg pustar fridomen

og tenkjer på deg –

du som er der ute

på andre sida av orda mine

og aldri vil kunne sjå

denne draumen om ein draum

om fridom

Maleri: Nenad Ignatic

 

Det du ikkje veit

du ser så mykje du

når du ser livet mitt bretta ut

som eit kart, men likevel:

det er ikkje dine møblar

men mine, plasserte

der hjartet ville ha dei

og bakanfor det heile

er det du ikkje veit;

det som aldri kan visast i lyset –

det som er bakanfor ordet eg sa

bakanfor hjarteslaget

til og med bakanfor sjela

og mine eigne intensjonar

det er der, bakanfor sjølvet

den verkelege meg er å finne,

den verda

eller eg

aldri vil forstå –

#orda

Orda har så mange vegar - frå penn til ark, frå bok til hovud, frå fjerne tider til vår eiga tid, frå hjarte til hjarte - og dukkar opp i mange former og av mange grunnar. Denne gongen kom orda gjennom dette maleriet signert briljante Nenad Ignatic. Eg såg det, og maleriet begynte å mumle: Du ser så mykje du, når du ser livet mitt bretta ut...