Her kjem vi

under ei fane

med namnet til landet

under eit flagg,

fordi at vi kan det

under ein tone

som bankar i hjartet

under eit fjell

som gjer auga vårt bjarte

under eit ord

om samspel og fred

under eit ynskje;

at krigshat går ned

her kjem vi

gåande, syngande

jublande fri;

            fagert er landet

og landet er vi!

Raud, blå, kvit

I lange år har eg sigla
med det blodraude flagget
som segl

og krossen i midten er masta på båten
det står der som fjellstødig
grunn

Javisst har eg vakla, javisst har eg falt,
men reiste meg, reiser meg
opp

om vegen er kronglete, vegen er bratt
set eg segl, og i dag
mot mitt mål

Dette er seglet på båten,
dette er teiknet på fred;

I dine auge er eg kvit, som snøen,
ein dag vil eg setje båten på land
i fjøresteinane dine

Krossmasta og blodseglet
vil bere meg
heile vegen fram

Tre dikt om flagg og fridom

1

Eg plantar eit flagg

Midt i grøne skogen

Eit merke for min fridom

Eit merke som seier: pust, lev

Her kan eg bygge mitt hus

Her kan eg setje mi seng

Frivillig står eg opp, går på arbeid

Av eigen vilje tek eg på meg mine plikter

Eg går på blodstenka jord

Mine frie val har kosta andre dyrt

Med falda hender sender eg ei takkebøn

Og seier: Eg skal vise eg var verdt det

2

Utanfor terskelen står ei einsam mor

Tårer på eit barnekinn

Ein far med tome hender

Bakken rundt føtene er merka av blod

Drypande frå opne sår, i hjarta

Eg slår opp døra, seier: Kom inn under flagget

Det er eit romsleg flagg, med plass til endå fleire

Og ser, dess fleire tårer eg turkar og sår eg bind

Dess større vert flagget, og klarare i fargen

3

I atlaset mitt er flagget eitt av mange

Side ved side, nasjon ved nasjon

Det er mitt flagg, seier eg

Og peikar på det raude, kvite, blå

Og det er mitt, seier du

Og peikar på eitt anna

Eg møter blikket ditt, to auge, som mine

Er dette verkeleg alt som skil oss?

Vi ler

Og grev ei fellesgrav for alle våpen