Konsekvensar

alt har konsekvensar

til kvar einaste handling
høyrer det eit ekko
mellom usynlege fjell,
ein overtone og ein undertone

ting kan gå begge vegar;
det du gjer
kan setje i gong handlingar
som gjer verda betre

det du gjer
kan setje i gong handlingar
som fører til undergang

intensjon er ikkje alt,
for lyden av eit ekko
kan ingen stanse

Skuggen av eit ekko

det går ein skugge

gjennom tause korridorar

eg kan høyre solane

knirke mot varm linoleum

eg ser vitande auge

lette på persiennene

kikkar på dei stille borda, stille stolane,

observerer krittstøv og bortslengte ark

det går eit ekko

gjennom tause korridorar

lydar som ikkje lenger høyrast

men som endå gir liv til veggar og tak

eg høyrer kor bygningen pustar

eit sukk du berre kan vite

for det er stille, berre det ikkje-eksisterande

er tilbake, som varme, usynlege lysglimt

og korridoren går i dvale

under skuggen av eit siste ekko -

(Weekend in black and white)