Kjempe gjennom

tenkjer på dette ville

ein gong utemde

rett utanfor

vår rekkjevidde

her har vi kjempa

oss gjennom, sett våre spor;

lagt asfalt, trekt linjer

sett reglar og grenser –

og så er det likevel slik

at vi ikkje kan eige det

om vi aldri så mykje ville;

det er alltid noko vi ikkje får tak på

Sommarfunn

det er ikkje sikkert, veit vi
at alle funn
verkeleg er funn -

det kan vel så ofte vere
at vi tek ein Columbus
med attletne auge -

tid som har vore
er tid som har gått
og aldri kjem att;

den som held, er den som eig
men det er ikkje sikkert, veit vi
at det verkeleg er sant...

(Onsdagstema, Black and white wednesdays)

Grensevaktene

vi sette opp gjerde

frå høgste snaufjellet

og heilt ned til fjorden

her skulle ingen vere i tvil

om kor grensa gjekk

og kva vi var villige til å tole –

det var slett ikkje mykje;

vi skaut kvar einaste forvilla sjel

som våga setje foten over grensa

– vi låg på lur og passa på

med ukrenkeleg rett

til vår eiga side

eit og anna lik låg tilbake ved grensa

men til slutt var det ingen som kom,

dei visste alle kva vi (ikkje) tolte –

slik gjekk dagane, slik gjekk åra

eit liv passerte

og vi sat stivna i kvar våre vakthus

ingen av oss tenkte eitt sekund på å sjå

det absurde i situasjonen;

vi passa på, det var vår einaste misjon

og ingen tvilte på vår rett

- men gleda, ja gleda ved å eige og ha kontroll

den kjente vi aldri noko til