torsdag 23. august 2018

Indre reise



somme tider kan eg reise
som ein svevande ørn
over mine indre landskap

den naudsynte høgda
skapt av ironisk distanse
til mitt eige sjølv
gir luft under imaginære vengjer

så kan eg liggje her
flyte på vinden
sjå ned på mitt kuperte landskap
der alt er kjent

vere tilskodar til eigne handlingar
og le – når komedien trengjer gjennom
og gråte
kvar gong heltane dør



Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar