vandrande
langs vegane
i
livet, eit levande og livssterkt
tenkande
vesen og truleg trufast
i
alt ditt eige,
går
du mot målet
ved
enden
ein
ettermiddag ved vatnet
og
eg undrar –
kven
er du
kor
skal du
kvar
har du vore, før
vegane
vart kryssa
tilfeldig,
trass
vindar
som trugar
og
tida som tikkar
mot
kveld, mot natt, mot mørke
og
du går oppreist, stødig
som
var du upåverka, ei festning
mellom
verda
og
det eg tenkjer må vere
eit
erfarent hjarte, fullt av håp
og
draumar
for
dagar eg ikkje kjenner, aldri
vert
ein del av
aldri
får vite forma,
konsistensen,
substansen
av,
for eg går mine vegar
du
går dine, vi er ukjente
tilfeldig
møtande
langs
vegane i livet,
far
vel –
Jättefin bild som tillsammans med texten bildar en enhet. Vackert!
SvarSlettDjupe tankar....
SvarSlettBeautiful.
SvarSlett