Flekkar på eplet

vi er lurt inn i ein illusjon

alle som ein,

eit bedrag, ein svindel

utført av sorterarar

med pengar i blikket

dei som skruppellaust

legg sine blankpolerte

skinande eple i fruktdisken,

sprayar dei lett

og gliser oss velkomne i døra

for når eplehausten er her,

og vi kan hente dei verkelege varene…

har dei flekker og bulkar

dei er små og store

skinande og bleike;

heile spekteret er der

og epletreet er perfekt –

-

eg er sikker på

at nakne Adam

hadde sine føflekkar

og gule tenner

det var berre det;

who cares

og så flotte merker!

det er ei kjent sak

at prikkfritt

er det same som ingenting

og ingenting

er ikkje noko å trakte etter



#Sortering

Ok, sortering eller ikkje sortering av epler er ikkje ei sak eg eigentleg brenn for...  Menneske, derimot, dei brenn eg for. At alle skal få vere glade i den ein er.  At vi ikkje skal vere så innmari opptekne av jakta på det perfekte. At ingen skal sorterast bort -

Antisort

Sjå for deg ein fruktsalat

for eksempel

og sjå den for deg utan fargar,

sjå den som grå og kvit og svart

og du klarar ikkje skilje ei frukt frå ei anna

eller bli freista av det du ser

for det heile flyt saman,

auga skjelnar ingen forskjell

og tenk korleis det hadde vore

om vi alle var like

om vi alle gjekk likt kledde, eller

hadde på kvite grå og svarte klede

utan variasjon utan alt det fargeglade

og vi alle såg like ut

hadde same frisyre

same augefarge same tankar

same kjensler same meiningar

og tenk korleis verda ville vore då –

Sjølv vil eg velje fargane,

sjølv set eg pris på variasjonen,

ingen skulle få einsrette, gråstille

nøytralisere og sortere bort

noko som helst

viss fruktsalaten var berre min –

(The weekend in black and white, World Down Syndrome Day)