Ord på is

orda dine kapslar eg inn
i eit fleire meter høgt snøras

iskald isolasjon, istappar, iskappe
veslevisaren trampar t a k t f a s t over fjellet

til lyden av dei mumlande orda
dør ut under meg, og eg kan sleppe

snøen laus
la den virvle tilbake til skyene

grave ut orda, tine dei
ufarlege restar, på tørka strå, i kasser

på veg til eit nærliggande museum
for utdøydde samtidsytringar