Etter andre gong

berre knitringa frå bålet,
dei tunge flammane
på innsida av ditt eige hovud
passa til den store stilla
som fylte deg

alle lydar forsvann
kapsla deg inn i ein kuppel
alle lydar forsvann
etter andre hanegal

heile du forsvann
inn i denne glassklare stilla
du visste ville vere ditt fengsel
frå no av

Skuggebilete

I dag er eg ein skugge
av meg sjølv
Eit bilete av den eg kunne vore
Den eg var 
Ja, verkeleg var, i går, eller dagen før det
Før eg snudde timeglaset
heile vegen rundt,
let sanden renne tilbake der den kom frå

Det kosta ikkje mykje
Berre tretti bitar sølv
Prisen vart likevel for høg;

eg mista alt,
meg sjølv --
Alt som er tilbake er ein skugge
av den eg kunne vore

Den eg aldri vil kunne bli…