Eg såg eit glimt av stilla

vinterkulda gjennom alle
stilkar og strå
nakne, kalde greiner
utan lauv

lyset vaker i overflata
set seg til i skogen
stirrar på vintermenneska
med si bleike, lengtande hud

for eg såg eit glimt av stilla
i vinterauga dine
det blå lyset reflekterte noko djupare,
eit tidleg hint av varme -

og lyset vil stige fram
endå ein gong, i si tid
og jorda vil endå ein gong spire
og blomar vil vekse 

ut av vinterstilla