Kort besøk (Ode til vinteren)

1

du kom fykande

i den stilleståande vinden

kraup under bakken

røta deg i frossen mark

steig opp gjennom graset

dekka verda med ditt sukk

eit lite sekund av æva

stod tida heilt heilt stille

2

du drog med seige steg

føter som slepa over marka

sakte trekte du deg attende;

eg stod undrande att

ynskte å be deg bli

men orda smuldra til støv

3

så venta eg i ørkensanden

let vengjene teste lufta

medan sola steig i aust og

gjekk ned i vest – i rullande rytme

dette er ei ventetid, seier eg

kviskrande til mitt eige hjarte

for vissa om deg er endå

eit stilleståande sekund – du kjem att

du må

kome

att…

(Fototriss)