Blanke dagar

isen er ei kappe

ømt senka over landskapet

med forsiktige hender

desse uklare husa

uklare menneska

med gjennomsiktige sjeler

stille vandrande -

eit plan for tankane

og dei varme kjenslene

og dei dirrande, djupe

redslene

og eit plan for beina

med stødige musklar

avogtilvaklande steg

over frostprega jord

dette er eit stille forrom

før den hastige våren

og ein sommar

av likegyldige songar

det er blanke dagar

for auga som svevar

over sjøen i sjela

Kort besøk (Ode til vinteren)

1

du kom fykande

i den stilleståande vinden

kraup under bakken

røta deg i frossen mark

steig opp gjennom graset

dekka verda med ditt sukk

eit lite sekund av æva

stod tida heilt heilt stille

2

du drog med seige steg

føter som slepa over marka

sakte trekte du deg attende;

eg stod undrande att

ynskte å be deg bli

men orda smuldra til støv

3

så venta eg i ørkensanden

let vengjene teste lufta

medan sola steig i aust og

gjekk ned i vest – i rullande rytme

dette er ei ventetid, seier eg

kviskrande til mitt eige hjarte

for vissa om deg er endå

eit stilleståande sekund – du kjem att

du må

kome

att…

(Fototriss)