det er eit stille
rom
der hjartet bur,
eit rom med luft
og plass til frie
svev
over dei store
djupa
for noko kviler
mellom veggane,
noko leiar vidare
lenger inn
for kvar dag
- eg kjenner meg
sjølv;
eg veit der er
noko
eg aldri vil vite
det er eit
einsamt rom
der hjartet bur,
eit rom bygd for
frie val
- dei eg må gjere
i meg sjølv,
konturane
av ein skuggefull
hage
i sjela
