Den store stilla

Eit dikt i høve halloween ... sterkt inspirert av Eyvind Skeie sitt blogginnlegg: Nei til halloween.

Ein kyrkjegard

Ei grav, ein stein

Eit punkt for sorg, ein stad med tårer

Her kviler dei vi mista,

her kviler dei som reiste

i si tid, eller altfor tidleg

eller før tida kom i det heile –

Dei som verda ikkje klarte halde,

dei som glapp – dei som flimrar

som stillbilete

på våre indre minnetavler

Dei som no er støv

og til slutt vil verte gløymte

når alle minne vert blåste ut –

Ikkje slokk lysa i dag

Ikkje slokk håpet;

Ikkje frykt dei døde

eller den store stilla

Ikkje kle deg i dødens drakt

og trå inn i den mørke natta

med redsle i hjarta

og redsle i dine fotspor –

Tenn heller to lys,

eitt lys for dei som reiste,

og eitt for oss som er att

Stå rak i ryggen,

la tårene renne

kjenn hjartet ditt banke, det lever,

du kan gripe ei hand som er større enn di –

Den store stilla

kan brytast

av evig håp –