Orda i vinden

i kveld kviskrar livet sjølv

dei orda som svevar med vinden

der buskene bøyer seg, trea svaiar

graset legg seg i age

eg legg meg på kne, opnar hjartet

let Guds pust fylle alle kammer

Der det usynlege lyfter

der det usynlege lyfter
som i eit famntak
du aldri får sjå

store hender, større enn dine
rører ved verda
og lyfter det urokkelege

du veit ikkje kor det kjem frå
eller kor det vert av
anna enn - vidare

innover i dette landskapet
lenger innover
i deg

og det usynlege lyfter
det urokkelege
i hjartet