Gjennom ein ørken

her står eg, midt i ein ørken
under den veldige stjernehimmelen
og ser opp i det uendelege, veldige -

forstår kor liten eg er
og at vegen tilbake er mykje lenger
enn vegen fram

ein stad der ute, på andre sida 
av dei vide sanddynene
ventar det stjernene vitnar om,
og eg må fylje kallet
heilt til enden

veit ikkje kva eg vil finne
eller om dette eg møter
er det som vil finne meg

redde meg
ut av min indre ørken -