Bygge fjellet

viss kunnskap er eit fjell

må du klatre,

om grunnen du står på

er summen av alt

du har lært, alt du veit

alt som er deg,

må du bygge

la fjellet vekse,

ikkje som eit babel-tårn

- du må vere ærleg,

            og sjå din posisjon

            i forhold til eit høgare fjell

og bruke ditt eige

som ein utkikkspost

over livet

Utsikt

Desse tre bildene er tekne frå same fjelltoppen, og stien opp startar i nærleiken av der eg bur. Dette er altså utsikta over mitt "kongerike"!

1

Mot nord ser du fjorden,

den snor seg som ein slange

mellom bratte fjellsider

og ligg der og glitrar

som ein motorveg

for oss som vart vaksne i fjøresteinane,

mellom tare, båtar og naust

og får pustevanskar

etter tredje døgnet borte

frå det lækjande suset frå fjordvatnet,

lukta av vestland,

som har festa seg til sjølve ryggrada

og styrer våre steg – som ein magnet –

stadig tilbake til fjella, til fjorden,

til landskapet vi er blitt som ein del av

2

Mot vest ser du havet,

dei glitrande bølgjene

lokkande med sine kalde fingrar

og sitt opne smil,

havet, bruset av tidevatnet

gjennom årene våre, via hjartet

og ut til kvar siste fiber i ein kropp

som aldri har sett noko vakrare

enn siluetten av kvinna, si kvinne

i kontrast til eit havblikk – to element

som flyt saman

og held verda på riktig stad

 

3

Mot aust – skogane og dalane,

sjølve bakgrunnen, bakteppet

som ligg der som eit lerret;

det er her vi teiknar våre liv,

det er her vi limar fast havet og fjorden

og festar sjølve liva våre fast

til ein kvardag, tida som går,

og strekkjer det heile ut,

lar det tørke i havbrisen

og vise eit bilde av liv som er levd:

fjorden rundt våre føter,

havet som glimtar i auga

og skogdalane som eit rygglen

å støtte seg på

(Fototriss)