Ein som ikkje finst

på svevande venger
kjem hesten
tilbake

så mange lysår unna
sine eigne draumar,
og timar unna
sin eigen undergang;

du finst ikkje 
er den unisone helsinga
etter landinga

men det å stille spørsmål
ved sin eigen eksistens
er den mest paradoksale av alle øvingar
og langt utanfor
ein enkel hest sin kompetanse

så han brettar saman vengene
og går overlegent vidare
til sin eigen fridom

det går ikkje an -
mumlar me,
og gjer som me plar;
hentar riflene 
for å rydde opp i verda

Omringa

på innsida eller utsida

ein stad

ligg fridomen

eg er omringa, avgrensa

av så mykje

eg ikkje lenger har talet på

oppgåver og plikter

det andre bestemmer, det eg vel sjølv

og alt saman står som eit gjerde –

spørsmålet er berre

kor fridomen er,

utanfor – eller innanfor?

og kva type fridom det er snakk om;

kva eg vil ha

- om eg kan velje den vekk eller ikkje

for fridom utan avgrensing

er ikkje lenger

fridom –

(onsdagstema)