lørdag 2. desember 2017

Eit lys i verda #2



i dei tunge gatene vandrar menneskekroppane
som ein elvestraum, eit glidande tog

forbi glitrande utstillingsvindauge og varme kafear
der slitne menneskekroppar kan sitje og kvile;

finne att seg sjølv under vinterhuda
kjenne hjartet slå seg veg gjennom tida


Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar