Nabo

du, min nabo
i etasjen over under
og på sida
som eg aldri møter
aldri veit
kven er
for du har ikkje namn,
du er eit nummer
ei postkasse
ei dør
eg går forbi
på veg opp eller ned
eller ein lyd
eg høyrer
når eg tek av headsetet
om kvelden
for å finne meg mat
i pausen
eit glimt av hår
i det døra i oppgangen
glir att
og eg trippar frå trinn
til trinn
du nabo
som kanskje kunne vore
min beste venn
du