tirsdag 12. februar 2019

Bakanfor fasaden



sjølv om kveldslyset er borte
og natta sig utover fjorden
heng skuggane endå att
i dei mørke krokane
der me ikkje går

bak alle vindauge
pustar det hjarte,
bankande mot stilla
som om denne dagen vert annleis
enn alle andre

bak alle dørene
ventar hender på klarsignal
eit ord, eit glimt
av kjærleg nåde

kanskje fottrinn mot brusteinen
varslar om eit nytt lys
over horisonten;
ein ny sjanse
til å sprenge fasadane
og stige ut
som nye menneske


Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar