onsdag 23. mai 2018

Mollsong for Mohamedou Ould Slahi

den stille songen i vinden
frå eit vindauge
skjult bak gitter og gjerder
og piggtrådvasar på toppen

uttrykkslause soldatar på rekke
stenger porten
både inn og ut av mørket

guantanamo –
eg kjenner ordet som ei smerte
ein kniv i hjartet
eit sår som ikkje vil gro

men songen i vinden
ber med seg håpet
ein dag
vil fridomen kome
også hit
            til dei uskuldige

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar