søndag 13. mai 2018

Ei tåre



det kom noko brått
dette – då orda fall
og hjartet fall
og eg
fall på kne, med spørsmåla
som ein panikkslagen flokk
mot strupen

og du
og ryggen din
og korleis forsvinningspunktet
vart mindre og mindre
mot horisontlinja –

berre ei tåre
ei einsam elv over kinnet
er att som vitne
om det som var eit vi


Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar