onsdag 23. mai 2018

Det raude rommet



det er når det triste humøret stig
frå føtene, oppover leggane
og passerer knea, hoftene, navlen
og fortsatt stig
medan kroppen vert gradvis seigare
som ein størknande seigmann i sollyset
at det lite brukte alarmrommet
inst i den delvis medvitne delen av hjernen
byrjar å gløde, ringe, blinke, riste
og du veit –
det er no du må la orda byggje bru
til eit anna menneske
så ein redningsbøye kan bli kasta ut
i siste liten


Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar