søndag 12. mars 2017

Gleda



å, stilla stilla              
stilla
i alt du gjer
når du er stille

og villskapen når du er vill
vill                              
så vill –

midt i mellom
kan vi prate
og la vere
å prate
som vi vil

og i alt dette,
i dette skiftande livet
som er time
på time
                        på time
på time
                        på time

dag på dag, år                år
ligg det ei glede

uendeleg
glede

i bakken eg går på
lufta eg pustar
vatnet eg drikk
hjartet som bankar i meg
                        og i deg –

eg vil ikkje la nokon
øydeleggje
ta
stele denne gleda
ta
det som er edelt og lyst
gjennom alle grå kvardagar





1 kommentar:

  1. Åh, det er et rørende digt og billede.
    Og rytmen er så fin.

    SvarSlett