mandag 2. januar 2017

Utanfor




hendene
aldri gløymer eg
hendene
sprikande fingrar
sår hud
ei bøn i kvart auge –

eg sat i sofaen
i den lyse stova
på den grøne plenen,
varmepumpa suste svakt
heldt temperaturen oppe
på denne vesle flekken
eg kalla min

rundt hagen gjekk gjerdet
og utanfor gjerdet
stod du

stira inn, bedande
ynskte å varme deg –
dele varmen
som sikkert kunne varma tjue
eller fleire

men eg
eg kasta ut ein utslitt genser
og snudde meg til datamaskina
ville vere i fred
for å skrive dikt
om hendene dine;

hendene
aldri gløymer eg
hendene –


Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar