fredag 27. januar 2017

Elva som tek




den store elva
med alt dette vatnet
som berre renn og renn,
denne elva av minne
og tankar og tid og materie,
denne elva
av alt som er meg

den renn og renn
tømmer meg bit for bit
til det til slutt
ikkje vil vere meir å hente ut;
eg vil vere tømt
og borte –

eg kviler i det eine håpet,
den eine trua
dette eine
at der elva endar
vil det vere eit hav
som fangar meg opp,
eit hav som kjenner namnet mitt
og er mi byrjing og ende

eit hav der alle bitane
av det som ein gong var
vert samla saman
til ei betre utgåve
av meg sjølv


3 kommentarer: