lørdag 28. november 2015

Rak



eg er ikkje som deg

vi er så ulike
i alt vi gjer;
ulik fortid, ulike mål
forskjellige tankar
om det vi møter og det vi er

for du er ikkje som meg

vi er to ulike samansetningar
av atom og molekyl
og håp og draumar –
rake motsetningar
vil nokon seie…

men skulle det bety
at vi ikkje kunne vere her
tosame, med rake ryggar
og trygge smil – hos kvarandre?




før stormen
og etter stormen
ser du meg stå her rak,
strekkjer meg mot lyset

i stormen
bøyer eg ryggen;
ikkje for å gje etter
eller innrømme tap,
men for å samle meg
verne det skjøre livet

ikkje knekke ryggen
i min eigen stolthet





her stod dei
rake, urørlege
då Røde Khmer sette
sine blodraude spor på kartet

her stod dei
upåverkelege
då tusen kurdarar falt
i ei sky av gass

her stod dei
som tause bautaar
då ti tusen kvinner
mista æra i Kongo sin jungel

her stod dei
usårlege, tankelause
då ein million barn
døydde av to slag tørste

og eg tenkjer –
det er noko gjennomgripande trist
i dette å aldri bøye ryggen
for noko



fredag 27. november 2015

Inn i livet



nye portar vert opna i auga dine,
ein veg gjennom landskap
i mitt eige, skjelvande hjarte;
noko stengt som no faldar seg ut

det er noko som strøymer
i blodet, ein motstraum
der svarte tankar riv meg med
inn i tåka, inn i regnfulle dagar

dette er noko anna, ein impuls
via hand i hand, auge mot auge
steg i same retning:
inn i livet, inn i det som held

det er som to halve kart haldne saman;
vegen vert tydeleg berre her
kor hjarteslaga dine kan kjennast
som ei skjelving mot mi eiga hud


fredag 20. november 2015

Samband



eg ynskjer å fly
vere eitt med hjartet
eitt med den eg er
i auga dine

gli langs denne flyktige elva
kalla tid og rom og kjærleik
der kvar dråpe
forsvinn i mengda

og kvar dråpe er elva
på veg frå kjelda
stige og søkke i samband
med målet for alle ting

gje meg å trasse straumane
som leier vekk i det tomme
gje meg å fly
på dine vengjer;
vere eit hjarte i ditt hjarte