mandag 1. juni 2015

Kyrkja



1
slik har ho stått
mellom dei høge fjella
mellom fjordar og vatn
mellom steinar og tre
mellom menneska og æva

som ein peikande finger
mot det som er høgare
vidare, større
enn våre kvardagsliv
våre tankar og kjensler

peiker på det
som strekk seg
over avgrunnane i sinnet
over dei gapande såra i hjartet
over våre puslete forsøk på fred
som ei bru

ein veg å gå
der alle våre eigne vegar endar
og fridomen vi jagar
er å finne i det uventa, i det store
som strekk ut sine eigne armar på eit kors
og seier: kom, her er nåde å få –




2
så vert det kanskje noko trongt
der livet bølgjer seg veg
mot våre travle strender

knuser, tygg og spyttar ut
alle våre forsett, alle våre ideal,
set dei attende som raude tal i kolonner

og vegen vidare, forbi
må finnast, må veljast
som eit medvite val i stega

og kor ein går
med all si tid og all si redsle
er ikkje likegyldig





3
endå er lyset der
strålar gjennom mitt mørke,
eit skinande glimt av æva

stjernehimmelen over
speglar seg i hjarta,
som glimt i frå noko utanfor

og lyset famnar fellesskapet
menneske med ansiktet same vegen
mot Han som held oss hos seg –



4 kommentarer:

  1. The church in the valley is so pretty!

    SvarSlett
  2. That first picture is so serene.

    SvarSlett
  3. Flott kyrkje og fine ord.

    Ynskjer ein fin juni !

    SvarSlett
  4. så vackert den ligger ...kyrkan på första fotot

    SvarSlett