søndag 15. februar 2015

Pakt



kva var det vi mista
i dette rommet,
der tida sakka av
og jordrotasjonen
ikkje lenger hadde noko å seie
- at alle orda samla seg
som i ytterkantane av alle ting,
let kjernen ligge taus tilbake
eit stille rom, fylt av blikk
og hudlause kjensler




slik vi vatna den turre grunnen
millimeter for millimeter
med eit tolmod verdig eit hav,
blankskurande bølgjer
mot forrivne klippelandskap
- kva var det vi mista
bak dei stengte dørene,
der lyden av bølgjebruset
og den stille kviskringa
frå milliardar menneske
kan sansast gjennom veggane





så samlar vi tårene i same skål,
så samlar vi lengslene
under same tak
så samlar vi auga mot same horisont
så samlar vi orda, let dei smelte saman
til same forteljing,
skriblar ned veggane, fyller tak og golv
med våre ord
og vaknar – auge mot auge
i midten av det heile
- kva det var vi mista
er ikkje lenger eit spørsmål


3 kommentarer:

  1. Hei
    Tusen takk for at du ville være med å dele din helgeglede.

    Klem Vivi

    SvarSlett