lørdag 2. august 2014

Brør



Eg kom over han i skogen
Han låg såra
Angsten lyste ut av to blå auger
som reflekterte den klare himmelen
Kontrasten til vår blodmerka jord

Eg sikta på han med våpenet
Ropte at han skulle ligge stille
Endå han ikkje kunne
Eller såg ut til å prøve
Gå nokon stad

Slik stod eg, i andelaus spenning
Medan knatring og granatsmell
Kunne høyrast eit stykke unna
Han sveitta frå det støvskitne håret
Og tårene var der og var der ikkje likevel

I auga hans såg eg ei historie
Frå eit anna land, ein annan skog
Eg såg sjøar og latter og boccia på plenen
Ein hund og eit barn og ei kvinne
Ein hellelagt sti opp til huset

Auga dei lyste, og lengta langt vekk
Dei fortalte om smerte og håp
Eg starta å vakle, for akkurat då
Forstod eg
Kor like vi var, innerst inne

Fiendar, ulike klede og ulike våpen
Med hjarta og auga og håp
på same frekvens
Og lengten til ei betre verd
Der våpen berre var ein vond draum

I den verkelege verda
Hadde vi vore brør
Han hadde lege i graset
Og eg hadde peika på han
Med ein badmintonracket

1 kommentar:

  1. så ubegribelig verden er! ondskab og lykke så tæt på hinanden.
    fine, fine ord du har skrevet:)
    gode sommerdage, nordpå!
    klem, laila.

    SvarSlett