onsdag 12. februar 2014

Lys frå eit tomrom




Redd meg frå mitt eige hovmod,
lyft meg ut frå desse fjellveggane
som berre sender lyden av mi eiga stemme tilbake,
att og fram – eg er som ein fange
i eige hovud

Kan du gje meg det mitt hjarte ynskjer,
eit svar til alle mine draumar –
Eit svar den dagen eg ropar i naud:

Kven fekk med seg kvar eg sette foten
feil, kven dømer, kven kan måle opp
avstanden mellom rett og galt?

Orda mine strekk seg som fangarmar,
slyngjer seg rundt husa i denne byen,
famnar om smått og stort
som eit botnlaust rop,
som varmestrålar frå ei slokna stjerne
- endå kan du sjå den på himmelen,
men du anar ikkje kven av dei det gjeld –

Først om førti år vil den falle,
og det er så ufatteleg trist
at det likevel er så mykje lenger sidan den levde…

5 kommentarer:

  1. Smoke paints it's own picture ... beautiful capture and presentation.

    Andrea @ From the Sol

    SvarSlett
  2. I love the changing patterns of smoke!!!

    SvarSlett
  3. Nydelig og nydelig.
    Likte mønsteret som røyken lagde.
    Ha en flott dag.
    Mormor

    http://www.starbear.no/mormor/2014/02/12/jeg-ser-pa-naboen/

    SvarSlett
  4. Jeg tænker vores liv er et splitsekund af universet, men vi tænker, og vi eksisterer (cogito, ergo sum) og universets eksistens er en del af mig.

    SvarSlett
  5. Beautiful photo, such a sad poem.

    SvarSlett