mandag 30. september 2013

Ein draum på vegen



Eg går sakte langs utrakka stiar,
steg for nølande steg
på veg mot det ukjente

Kjenner hjartet stritte imot,
kjenner viljen må pressast til grensa

Eg lengtar alt etter det kjente,
det vante, det trygge

Berre i draumen ruslar eg roleg,
uredd, som ein som har kontroll

Kan møte det ukjente med stålnervar
og eit skeivt smil om munnen

Berre i draumen klarar eg vere
slik eg tenkjer om meg sjølv

Sakte opnar landskapet seg, steg for steg,
medan mine vaklande føter
og trygge draumar
tek meg vidare innover

Her er ingen utvegar
Ingen naudutgangar
Eg må gå vegen heilt til endes
og har berre draumen å støtte meg til

søndag 29. september 2013

Haustfarge



For meg er haustfargen lilla;
eit tydeleg signal
om det som skal komme:
snart står skogen gul og raud
snart visnar buskene,
snart fell naturen i dvale –

Hausttid er ventetid,
og røsslyngen gir startsignalet


(Mitt bidrag til måndagstema hos Alt som er vakkert: Høstens farger)

lørdag 28. september 2013

Himmelkunst



Med lange, seige strøk
dreg skaparen penselen over himmelen
Att og fram, frå eine kanten til den andre,
heilt til han er fornøgd
og avsluttar maleriet med nokre skydottar
i stille svev over horisonten

Så set han seg ned på kaikanten
rett ved sidan av meg
Sukkar tilfreds og klappar meg på skuldra
Seier:
Dette, son
kan eg gjere i hjartet ditt også
viss du vil


#ro i hjartet

Det er få ting som gir meg meir ro i hjartet, enn å kunne sitte og sjå utover fjorden ein slik stille haustettermiddag med fantastiske fargar på himmelen. Bildet tok eg i går kveld. Eg elskar hausten!

fredag 27. september 2013

Eit hjarte som mitt



kjenslene bur under huda
som eit ekstra lag
ei skotsikker drakt, usynleg
for dei fleste,
men alltid med

kjenslene bur i hjarta
i tårer, i hud, i orda
som svevar mildt gjennom natta,
kryp frå leppene dine
til øyrene mine

kjenslene bur i dei taggete steinane
som vert kasta
mot alt som er feil
alt som vi dømer og tenkjer
er annleis enn oss

kjenslene bur i verda
vi vassar dei, drikk dei, kvar dag
pustar dei inn, pustar dei ut
let dei byggje bo
i hjarte som mitt
i hjarte som ditt