tirsdag 29. oktober 2013

Dagen startar



høyr kor stille det er,
kor nattlydane kappast om
å ikkje verte høyrte – eller sett
av dei mørke skuggane
som snor seg mellom trea, over marka,
mellom hus og gjerdestolpar

kjenn kor roleg natta voggar
sine barn til stille gløymsle –
kven hugsar sine dårlege handlingar
eller fastbrent sinne eller
ord som kom så altfor skeivt
- i draumeland?

så kjem dagen listande
på sokkeleisten over doggvått gras
og kviskrar ømt mot rosa kinn,
eit kyss frå lyset, kyss frå dagen
(- eit judaskyss for plaga sinn)
og vekker sine barn frå nattedvalen

3 kommentarer:

  1. Som regel veit eg berre at eg har drøymt,,
    Sikkert like greit å ikkje hugse kva!?

    Fin kveld til deg og dine :-)

    SvarSlett
  2. Fin "tolkning" av morgengry. :)
    Nå ønsker jeg god kveld.

    SvarSlett
  3. Jeg leser og leser, ser og ser og undrer på om det aldri helt tar slutt hos deg :-) alle disse vakre kloke ord...

    SvarSlett