fredag 24. mai 2013

Monstret i meg



Nokre gonger – på tunge dagar
Vil monstret ut
i lyset, rive og slite, knuse alt
Nokre dagar er det umogleg
å stogge
Umogleg å stagge
Alt det vil – alt eg vil
er å øydeleggje, rive ned
Vere den umoglege, harde

Snu ryggen til alt og alle,
berre bry meg om mine eigne ynskjer
eigne tankar
eigne behov
Berre vere eit monster
som trampar rundt for meg sjølv

Ja, nokre dagar pressar monstret seg fram,
vil ut i lyset

og eg let det komme!

For eg veit,
kjem det ut i lyset…
…vil det løyse seg opp i stråleglansen frå sola!

(Dette diktet kunne også heitt:
Elementær barnelærdom frå søndagsskulen…)

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar