mandag 11. mars 2013

Dobbel varme



Dei er soler, supernovastjerner 
Svevande rundt i det opne rommet
Pulserar ut ultrausynlege strålar 
berre eit pappahjarte kan fange inn

Der inne – i hjarta – flaksar ei vengje
Ei eldfloge, glødande lys 
Som flammar i blodet, ei elv
gjennom årene; 
fyller meg med stjernelyset

frå ho som vassar rundt
under objektivet 
så nær – så fjern
eit lysår, ei armlengd --

Varmekjelda til essensielle delar
av det som gjer meg til meg


(Mitt bidrag til måndagstema hos: Alt som er vakkert)

4 kommentarer:

  1. Så vakkert, så stille, så nært. Så har vi de bare hos oss en kort tid - som så små...

    SvarSlett
  2. Så fin bild...
    Ha det bra!
    Kram Kakan

    SvarSlett
  3. Så nydelig, nydelig. Bilde og ord, her måtte jeg stoppe litt ekstra opp og bare nyte.

    SvarSlett