lørdag 8. desember 2012

Lukke



Lukka er to barneføter
vassande gjennom sommargullet
Bøygd og nysgjerrig går barnet,
smilande glad

tenkjer ikkje over livet,
funderer ikkje på tap
eller siger
Berre er der

jublande lukkeleg for kvar vesle blome,
og kvar vesle sommarfugl
på fløyelslette, skjelvande
venger, frå her til der

og barnet etter, på lette føter,
hylande av glede
trillande latter
som klinkekuler bortetter svaberga

*

Lukka er ei barnehand,
hardt falda om nyvunne skattar,
ei gåve til mor, ei gåve til far
- Å, kor glade dei skal bli!

Lukka er eit glas med engkarse,
den vanlege blomen, henta
av to barnehender,
små og glade
og slett ikkje vanlege, for meg:

Dei er lukka, materialisert,
rett framfor mine eigne auge!



Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar