onsdag 18. april 2018

Ventetid


vente på –

noko

at noko skal skje
at noko skal røre på seg
flytte seg eit hakk nærare
hjartet – eller sjela
eller auga, komme innanfor synsranda

berre vente her
vere
ein ventande i verda
der enorme avstandar held oss
på sporet – av dette
å vente på kvarandre

vere i ventemodus
for du veit at noko
eit eller anna
ein eller annan gong
kjem til å skje


mandag 16. april 2018

Mot trea



så er du eit menneske
du pustar du tenkjer du er
eit menneske med beina ned
på denne underlege kula
vi kallar heim

så er du det store mennesket
med alle dine planar
og håp for framtida og minne
om det du har gjort
eit menneske i denne underlege straumen
vi kallar tid

så er du det vesle mennesket
mellom fjordar fjell og tre
som i all sin ro
ikkje bryr seg
om alle dine planar
eller alle dine håp

kanskje burde du
måle deg mot trea
mot fjella eller stille deg opp
ved den djupe fjorden
senke skuldrene og tempoet
og puste inn denne vissa;
så er du eit menneske
skapt til å elske i det stille


søndag 15. april 2018

Kyrkjeasyl



dei mørke skuggane
frå baksida av mitt eige hjarte
og frå vrangsida av verda
kan ikkje lenger nå meg

eg har søkt asyl
i ein større lekam
der mitt eige vert oppslukt
i fellesskapet

og veggane er ikkje av tre eller betong
men av levande ord
som også er eit sverd
og eit løvebrøl

bak desse orda
og dei naglemerka hendene
er eg trygg