onsdag 21. september 2016

Kjeldene #7


eg høyrer slaga
frå tunge fjerne klokker
nærme seg

ei dirring frå urgamle tider
lyfter byen frå fjellet gjennom skyene
speglar den som gull i havet

let lyset omfamne skuggane rive dei sund
let kjeldene strøyme fritt og openberra
for mitt nyskapte hjarte

ser i djupna
at alle mine kjelder
er i deg


mandag 19. september 2016

Kjeldene #6


handa grip pennen fører den
over ark etter ark etter ark
ei uendeleg rekke med ord
namn
ansikt
kvervlande straumar DNA

kodar for meg kodar for deg
kodar for alle dei skapte
og alle står der
teikna ned
på hjarteveggen opphavsstaden
kjelda til alle kjelder


lørdag 17. september 2016

Kjeldene #5

dei spør
kor er du frå
kva for vegar har du gått
for å komme hit

ensar ikkje røtene mine
eller sine eigne
ser ikkje vegen dei sjølve har gått

korleis alt strekk seg
mot eit einaste punkt langt vekke
der kjeldene har sitt opphav
og alt som er vart til

kor er du på veg
spør dei
ser med opne auge
mot dei framande horisontane

eg peiker attende
dit kjeldene har sitt opphav
dit
skal eg



Flammeslukaren


han brenn av den siste
flammen 
lyser
over rommet

flammeslukaren let att munnen
ser med opne auge
dei siste gneistane
slokne
mot mørket

det var det siste
han hadde 
hjartet gneistra ikkje lenger

publikum gjekk